บทที่ 13 เรียกผมว่า“ที่รัก”

อีธานนั่งรออยู่ที่ร้านอาหารสไตล์ฝรั่งเศสอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว สิบห้านาที โดยนิสัยเป็นคนที่มีระเบียบการเป็นแบบแผนและที่สำคัญไม่ชอบมาสายกับการนัดเอาไว้เสียด้วย นี่ก็จวนได้เวลานัดหมายแล้ว ทว่ายังไม่เห็นเจ้าของร่างประธานบริษัทไวน์ชั้นนำเดินเข้ามาเลยแม้แต่น้อย ต่อให้จะเป็นว่าที่พ่อตาก็เถอะ!

รอเพียงไม่ถึง...